LĂCĂTUÍRE, lăcătuiri, s.f. (Rar) Acţiunea de a lăcătui şi rezultatul ei. – V. |lăcătui|lăcătui|. Sursa: Dicţionarul explicativ al limbii române
LĂCĂTUÍRE, lăcătuiri, s.f. (Rar) Acţiunea de a lăcătui şi rezultatul ei. – V. |lăcătui|lăcătui|. Sursa: Dicţionarul explicativ al limbii române
0 Comments.